Zespół Aspergera

diagnoza prezentacja zaburzenia, modyfikacja zachowań w szkole i w domu

temat: “Analiza rysunku dziecka – zrozumieć dziecięce rysunki”. szczegóły »
termin: 18 września 2010 r.
miejsce: Warszawa, Ursynów

temat: Warsztaty dla nauczycieli i rodziców: Bajkoterapia jako forma pracy z dziećmi. szczegóły »
termin: 20 września 2010 r.
miejsce: Warszawa, Ursynów

temat: Warsztaty dla nauczycieli i rodziców: Bajkoterapia jako forma pracy z dziećmi. szczegóły »
termin: 25 września 2010 r.
miejsce: Toruń

temat: Dziecko z Zespołem Aspergera – jak diagnozować, jak pracować. szczegóły »
termin: 27 września 2010 r.
miejsce: Warszawa, Ursynów

Tym razem z uroczystym obiadem jak w jednej wielkiej rodzinie ;)
Zapraszamy na kolejne konferencje.

Zespół Aspergera: Jak diagnozować, jak pracować.

Warszawa, 27 lutego 2009 r.

  • 8.45 – 9.00 Rejestracja uczestników
  • 9.00 – 10.00 Jak diagnozować Zespół Aspergera – proces diagnozy, kryteria diagnostyczne, prezentacja narzędzi diagnostycznych. Definicja Zespołu Aspergera, pokazanie funkcjonowania dziecka, młodzieży, dorosłego – analiza zachowań.
  • 10:00 – 10:30 Leczenie w Polsce dzieci i młodzieży z Zespołem Aspergera.
  • 10.30 – 11:30 Metoda stopniowej interwencji, Modelowanie zachowania – metody, praca z planami aktywności jako metoda organizacji pracy dziecka niepełnosprawnego.
  • 11:30 – 12.00 Terapeuta cień – rola, zadania.
  • 12:00 – 12.30 Metody pracy szkoły, nauczyciela.
  • 12.30 – 13.30 przerwa obiadowa – zapraszamy Państwa na obiad do restauracji
  • 13.30 – 14.00 Metody pracy rodzica.
  • 14.00 – 14.10 przerwa kawowa
  • 14:10 – 15:00 Podstawowe techniki behawioralne.
  • 15:00 Zakończenie

Więcej informacji na stronie patrona medialnego: www.szkolnictwo.info lub organizatora: www.sukces-konferencje.pl

Przemoc w szkole podstawowej i gimnazjum – wskazówki dla nauczycieli

Warszawa, 8 grudnia 2008 r.

  • 9.00 – 10.00 Rejestracja uczestników
  • 10.00 – 10.10 Otwarcie wykładu
  • 10:10 – 10:30 Prezentacja badań medycznych, nowe kierunki w leczeniu zaburzeń zachowania -wystąpienie lekarza
  • 10.30 – 11:00 Definicja i przyczyny agresji
  • 11:00 – 11.30 Problemy wychowawcze nauczycieli i rodziców
  • 11.30 – 11:50 Agresywny gimnazjalista – wskazówki dla nauczycieli
  • 11:50 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 12.30 Procedury postępowania nauczycieli, metody współpracy szkoły z policją w zagrożeniu dzieci przestępczością
  • 12.30 – 13.00 Rola Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych, przykłady i propozycje zajęć terapeutycznych, rola socjoterapii
  • 13.00 – 14.00 Przerwa obiadowa
  • 14:00 – 14:30 Techniki pracy – terapeutyczny worek z pomysłamii
  • 14:30 – 15:30 Dorosły – nauczyciel agresji
  • 15:30 – 15:40 Przerwa kawowa
  • 15:40 – 16.45 Przegląd metod terapii
  • 16:45 – 17:00 Dyskusja końcowa

Jak zwykle komplet (30 osób). Wszyscy zadowoleni i gotowi na kolejne “zloty”  ; – )

“Budowanie programów edukacyjnych dla dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera”

Warszawa, 21 listopada 2008 r.

Plan konferencji

  • 9.00 – 10.00 Rejestracja uczestników
  • 10.00 – 10.10 Otwarcie wykładu
  • 10:10 – 10:30 Prezentacja badań medycznych, nowe kierunki w leczeniu autystów i aspergerów – wystąpienie lekarza
  • 10.30 – 11:00 Przepisy prawne, wydawanie orzeczeń dla dzieci z Autyzmem i Zespołem Aspergera
  • 11:00 – 11.30 Najczęściej spotykane dziecięce zaburzenia rozwojowe- charakterystyka ogólna
  • 11.30 – 11:50 Konstruowanie programu rewalidacyjno-edukacyjnego
  • 11:50 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 12.30 Konstruowanie programu rewalidacyjno-edukacyjnego
  • 12.30 – 13.00 Planowanie działań mających na celu stworzenie spójnego systemu wsparcia małego dziecka z niepełnosprawnością i jego rodziny
  • 13.00 – 14.00 Przerwa obiadowa
  • 14:00 – 14:30 Metoda stopniowej interwencji
  • 14:30 – 15:30 Terapeuta cień
  • 15:30 – 15:40 Przerwa kawowa
  • 15:40 – 16.45 Przegląd metod terapii
  • 16:45 – 17:00 Dyskusja końcowa

Podczas wykładu zaprezentowane zostaną również:

  1. Narzędzia badawcze i diagnostyczne
  2. Ćwiczenia praktyczne
  3. Zapewniony pakiet materiałów do natychmiastowego zastosowania

Więcej informacji na stronie patrona medialnego: www.szkolnictwo.info lub organizatora: www.sukces-konferencje.pl

A tak było na ostaniej konferencji. Wszyscy nieobecni niech żałują. Zapraszamy na kolejną. Informacje już za chwilę.

Dziecko w wieku przedszkolnym. Nie ma jednego jedynego typowego obrazu choroby w pierwszych 3-4 latach życia. Sugeruje się, że na tym etapie, kiedy dziecko o normalnej inteligencji jest diagnozowane w kierunku autzymu trzeba również brać pod uwagę Zespół Aspergera (AS). Część z dzieci może mieć początkowo opóźnienie mowy, a potem gwałtownie załapać pomiędzy 3 a 4 rokiem życia. Pewna grupa tych dzieci, zwłaszcza te inteligentniejsze, może nie mieć żadnych oznak zaburzeń – z wyjątkiem ewentualnej mniejszej sprawności ruchowej.

We wszystkich niemal przypadkach, jeżeli przjrzymy się takim dzieciom z bliska, możemy znaleźć kilka wskazówek pomocnych w ustaleniu diagnozy. Jakkolwiek dzieci z AS w warunkach domowych wydają sie relatywnie normalne, w warunkach przedszkolnych pojawiają się problemy – tendencje do unikania spontanicznych kontaktów, kłopoty w podtrzymywaniu najprostszej rozmowy, powtarzanie się w wypowiedziach, dziwne nieprzystające do tematu rozmow wypowiedzi, skłonności do schematycznego zachowania się, kłopoty z przstosowaniem się do grupy. Częste są też problemy z odpowiedzią emocjonalną – agresja, złość, hiperaktywność. Dziecko takie wygląda jakby było w swoim własnym świecie, nie potrafi się skoncentrować. W porównaniu z autyzmem, dzieci z AS wykazują pewne zaineresowanie kontaktami z dorosłymi i innymi dziećmi. Atutami takiego dziecka mogą być: wczesne rozpoznawanie liter i cyfr, łatwość zapamiętywania faktów, informacji.

Dziecko w wieku szkolnym – szkoła podstawowa. Dziecko z AS często przystępuje do nauki w szkole niezdiagnozowane (5 lat)*. W niektórych przypadkach być może występowały w przedszkolu pewne problemy z zachowaniem: hyperaktywność, agresja, wybuchowość, niemożność skupienia uwagi. Uczeń może wydawać się w jakiś sposób inny, mieć niedojrzałe kontakty społeczne z rówieśnikami. Jeżeli któryś z tych problemów przybiera poważną formę, zaleca się szkołę specjalną, zazwyczaj jednak większość dzieci z AS uczęszcza do szkół normalnych. Często postęp w nauce we wczesnych klasach jest relatywnie wysoki, chociaż umiejętności związane z pisaniem są wyraźnie słabsze. Nauczyciel bedzie z pewnością zaskoczony obsesyjnym zaineresowaniem dziecka pojedynczymi tematami, ktore mogą przeszkadzać w prowadzeniu lekcji. Większość dzieci z AS jest zaiteresowana w jakimś stopniu kontaktami z rówieśnikami, ale mają one znaczne trudności z rozwinięciem umiejętności potrzebnych do nawiązywania i podtrzymania przyjaźni. Dzieci z AS mogą wykazywać szczególne zainteresowanie jedną lub kilkoma osobami z otoczenia, ale związki takie będą bardzo powierzchowne. Przebieg szkoły podstawowej może różnić się pomiedzy dziećmi, inna też może być skala problemów – od takich, które łatwo opanować do bardzo poważnych. Zależy to od wielu czynników, takich jak: inteligencja dziecka, odpowiednia opieka w szkole i w domu, temperament. Duże znaczenie ma też ewentualne występowanie u dziecka hyperaktywności, problemów ze skupieniem uwagi, niepokój.

Szkoła średnia. W miarę jak dziecko przechodzi do starszych klas i szkoły średniej (8-12 klasa) największe kłopoty dotyczą kontaktów społecznych i przystosowania się do grupy rówieśniczej. Większość dzieci z AS jest uczonych w normalnych szkołach publicznych i w związku z tym ich specyficzne zaburzenia rozwojowe mogą przejść niezauważone. Dzieci te często są nierozumiane zarówno przez innych uczniów, jak i nauczycieli. Na poziomie szkoły średniej nauczyciele często mają mniej możliwości, aby dobrze poznać dziecko i w związku z tym problemy z zachowaniem lub nietypowe sposoby uczenia się mogą być nieprawidłowo odbierane jako kłopoty emocjonalne lub brak motywacji. W niektórych sytuacjach, które wymagają spontanicznych reakcji, takich, jak zachowanie w stołówce, sali gimnastycznej, na podwórku szkolnym, uczeń z AS może popaść w konflikt, a nawet starcia, z nauczycielami lub innymi uczniami, którzy nie są świadomi jego specyficznych zachowań. Może to czasami prowadzić do gwałtowniejszych sprzeczek jako, że dziecko z AS nie potrafi zrozumieć drobnych elementów wskazujących na narastanie konfliktu. W szkole średniej, gdzie nacisk na dostosowanie się do grupy jest bardzo duży i tolerancja dla inności prawie nie istnieje, dzieci z AS mogą być niezrozumiane, odepchnięte, szykanowane, przesladowane. Dzieci chcą przyjaźni, chcą przynależeć do grupy, ale nie potrafią tego osiągnąć. To może wzmocnić poczucie wykluczenia i prowadzić do narastania problemów z zachowaniem, przybierających formę wybuchów i kompletnego braku współpracy. Stosunkowo częsta jest w tej sytuacji także depresja o różnym stopniu nasilenia. Jeżeli nie ma problemów z uczeniem się (zwłaszcza w tematach bliskich zainteresowaniom) postęp akademicki jest nadal znaczny, chociaż występuje skłonność do nieprawidłowej interpretacji informacji o charkterze abstrakcyjnym i idiomatycznym. Częste kłopoty w uczeniu się dotyczą problemów organizacyjnych i niemożnosci skupienia uwagi. Na szczęście, na pewnym etapie znów pojawia się większa tolerancja rówieśników. Jeżeli dziecko z AS dobrze się uczy, może mu to przynieść pewien respekt wśród kolegów. Cześć dzieci z AS może być określanych jako “kujoni”. Mogą oni nawiązywać kontakty koleżeńskie z nastolatkami o takich samych zainteresowaniach np. komputery, matematyka.

Dorośli. AS dopiero niedawno został oddzielony od innych schorzeń, takich jak Autyzm lub PDD i w związku z tym brak danych. Mimo to przypuszcza się, że osoby z AS mają większe szanse wyrosnąć na samowystarczające i normalnie funkcjonujące jeżeli chodzi o pracę zawodową, małżeństwo, rodzinę itp niż w przypadku pozostałych zaburzeń. Jedne z najbardziej interesujących i użytecznych informacji pochodzą z obserwacji rodziców i innych krewnych osoby z AS, którzy sami też wydają się mieć AS. Wynika z nich jasno, że obciażenie AS nie wyklucza potencjalnie normalnego dorosłego życia. Często tacy dorośli będą dążyli do profesji, która ma coś wspólnego z tainteresowaniami co może przynieść nie male korzyści. Część studentów z AS jest wstanie ukończyć wyższą szkołę, uzyskać stopień naukowy, jakkolwiek w większości przypadków będą oni demostrować pewne odstępstwa od ogólnie przyjętych norm społecznych. Ich sztywne zachowania i specyficzna opinia o świecie mogą być kłopotliwe zarówno w życiu rodzinnym i socjalnym jak i poza rodziną. Występuje także ryzyko kłopotów ze zmianami nastrojów, depresją, niepokojem. Wiele z emocjonalnych i socjalnych wymagań w małżenstwie może być wyzwaniem. Uważa się, że ok 30-50% dorosłych z AS nigdy nie było diagnozowanych. Osoby takie określane są często jako: inni, ekscentrycy, dziwacy, bądź też otrzymali oni inne rozpoznanie psychiatryczne. Uderzające jest , jak wielu z nich było w stanie dostosować swoje umiejętności, często z pomocą bliskich , aby osiągnąć wysoką funkcjonalność zarówno w życiu osobistym jak i w pracy.

fragment artykułu – Stephen Bauer Asperger Syndrome : Through the lifespam
przetłumaczyła – Rozalia Romańska-Świątek
materiały pochodzące z serwisu Aspen NJ

Serdecznie zapraszamy na drugą już edycję Konferencji z cyklu:

“Zespół Aspergera: diagnoza prezentacja zaburzenia, modyfikacja zachowań w szkole i w domu”

Warszawa, 7 listopad 2008 r.

Plan konferencji

  • 10.00 – 10.10 Otwarcie wykładu
  • 10:10 – 10:30 Nowości farmakologiczne w leczeniu i terapii Zespołu Aspergera, ADHD – wystąpienie lekarza
  • 10.30 – 11:00 Proces diagnozy, kryteria diagnostyczne, zaburzenia współwystępujące, przyczyny
  • 11:00 – 11.30 Prezentacja i omówienie narzędzi badawczych
  • 11.30 – 11:50 Zespół Aspergera – ADHD: podobieństwa i różnice, błędy diagnostyczne
  • 11:50 – 12.00 Przerwa kawowa
  • 12.00 – 12.30 Analiza zachowań
  • 12.30 – 13.00 Metoda stopniowej interwencji
  • 13.00 – 14.00 Przerwa obiadowa
  • 14:00 – 14:30 Terapeuta cień – rola, zadania
  • 14:30 – 15:30 Modelowanie zachowania – metody, Praca z planami aktywności jako metoda organizacji pracy dziecka niepełnosprawnego
  • 15:30 – 15:40 Przerwa kawowa
  • 15:40 – 16.10 Metody pracy szkoły, nauczyciela
  • 16.10 – 16.45 Metody pracy rodzica
  • 16:45 – 17:00 Dyskusja końcowa



Podczas wykładu zaprezentowane zostaną również:

  1. Narzędzia badawcze i diagnostyczne
  2. Ćwiczenia praktyczne
  3. Materiały audio/video
  4. Zapewniony pakiet materiałów do natychmiastowego zastosowania



Więcej informacji na stronie patrona medialnego: www.szkolnictwo.info lub organizatora: www.sukces-konferencje.pl