9
03
Tym razem z uroczystym obiadem jak w jednej wielkiej rodzinie 
Zapraszamy na kolejne konferencje.
Zespół Aspergera: Jak diagnozować, jak pracować.
Warszawa, 27 lutego 2009 r.
- 8.45 – 9.00 Rejestracja uczestników
- 9.00 - 10.00 Jak diagnozować Zespół Aspergera - proces diagnozy, kryteria diagnostyczne, prezentacja narzędzi diagnostycznych. Definicja Zespołu Aspergera, pokazanie funkcjonowania dziecka, młodzieży, dorosłego - analiza zachowań.
- 10:00 – 10:30 Leczenie w Polsce dzieci i młodzieży z Zespołem Aspergera.
- 10.30 – 11:30 Metoda stopniowej interwencji, Modelowanie zachowania - metody, praca z planami aktywności jako metoda organizacji pracy dziecka niepełnosprawnego.
- 11:30 - 12.00 Terapeuta cień - rola, zadania.
- 12:00 - 12.30 Metody pracy szkoły, nauczyciela.
- 12.30 – 13.30 przerwa obiadowa - zapraszamy Państwa na obiad do restauracji
- 13.30 - 14.00 Metody pracy rodzica.
- 14.00 - 14.10 przerwa kawowa
- 14:10 – 15:00 Podstawowe techniki behawioralne.
- 15:00 Zakończenie
Więcej informacji na stronie patrona medialnego: www.szkolnictwo.info lub organizatora: www.sukces-konferencje.pl
4
12
Przemoc w szkole podstawowej i gimnazjum - wskazówki dla nauczycieli
Warszawa, 8 grudnia 2008 r.
- 9.00 – 10.00 Rejestracja uczestników
- 10.00 - 10.10 Otwarcie wykładu
- 10:10 – 10:30 Prezentacja badań medycznych, nowe kierunki w leczeniu zaburzeń zachowania -wystąpienie lekarza
- 10.30 – 11:00 Definicja i przyczyny agresji
- 11:00 - 11.30 Problemy wychowawcze nauczycieli i rodziców
- 11.30 – 11:50 Agresywny gimnazjalista - wskazówki dla nauczycieli
- 11:50 - 12.00 Przerwa kawowa
- 12.00 – 12.30 Procedury postępowania nauczycieli, metody współpracy szkoły z policją w zagrożeniu dzieci przestępczością
- 12.30 - 13.00 Rola Poradni Psychologiczno - Pedagogicznych, przykłady i propozycje zajęć terapeutycznych, rola socjoterapii
- 13.00 - 14.00 Przerwa obiadowa
- 14:00 – 14:30 Techniki pracy - terapeutyczny worek z pomysłamii
- 14:30 - 15:30 Dorosły - nauczyciel agresji
- 15:30 – 15:40 Przerwa kawowa
- 15:40 - 16.45 Przegląd metod terapii
- 16:45 – 17:00 Dyskusja końcowa
Jak zwykle komplet (30 osób). Wszyscy zadowoleni i gotowi na kolejne “zloty” ; - )
18
11
“Budowanie programów edukacyjnych dla dzieci z autyzmem i zespołem Aspergera”
Warszawa, 21 listopada 2008 r.
Plan konferencji
- 9.00 – 10.00 Rejestracja uczestników
- 10.00 - 10.10 Otwarcie wykładu
- 10:10 – 10:30 Prezentacja badań medycznych, nowe kierunki w leczeniu autystów i aspergerów - wystąpienie lekarza
- 10.30 – 11:00 Przepisy prawne, wydawanie orzeczeń dla dzieci z Autyzmem i Zespołem Aspergera
- 11:00 - 11.30 Najczęściej spotykane dziecięce zaburzenia rozwojowe- charakterystyka ogólna
- 11.30 – 11:50 Konstruowanie programu rewalidacyjno-edukacyjnego
- 11:50 - 12.00 Przerwa kawowa
- 12.00 – 12.30 Konstruowanie programu rewalidacyjno-edukacyjnego
- 12.30 - 13.00 Planowanie działań mających na celu stworzenie spójnego systemu wsparcia małego dziecka z niepełnosprawnością i jego rodziny
- 13.00 - 14.00 Przerwa obiadowa
- 14:00 – 14:30 Metoda stopniowej interwencji
- 14:30 - 15:30 Terapeuta cień
- 15:30 – 15:40 Przerwa kawowa
- 15:40 - 16.45 Przegląd metod terapii
- 16:45 – 17:00 Dyskusja końcowa
Podczas wykładu zaprezentowane zostaną również:
- Narzędzia badawcze i diagnostyczne
- Ćwiczenia praktyczne
- Zapewniony pakiet materiałów do natychmiastowego zastosowania
Więcej informacji na stronie patrona medialnego: www.szkolnictwo.info lub organizatora: www.sukces-konferencje.pl
18
11
A tak było na ostaniej konferencji. Wszyscy nieobecni niech żałują. Zapraszamy na kolejną. Informacje już za chwilę.
Dziecko w wieku przedszkolnym. Nie ma jednego jedynego typowego obrazu choroby w pierwszych 3-4 latach życia. Sugeruje się, że na tym etapie, kiedy dziecko o normalnej inteligencji jest diagnozowane w kierunku autzymu trzeba również brać pod uwagę Zespół Aspergera (AS). Część z dzieci może mieć początkowo opóźnienie mowy, a potem gwałtownie załapać pomiędzy 3 a 4 rokiem życia. Pewna grupa tych dzieci, zwłaszcza te inteligentniejsze, może nie mieć żadnych oznak zaburzeń - z wyjątkiem ewentualnej mniejszej sprawności ruchowej.
We wszystkich niemal przypadkach, jeżeli przjrzymy się takim dzieciom z bliska, możemy znaleźć kilka wskazówek pomocnych w ustaleniu diagnozy. Jakkolwiek dzieci z AS w warunkach domowych wydają sie relatywnie normalne, w warunkach przedszkolnych pojawiają się problemy - tendencje do unikania spontanicznych kontaktów, kłopoty w podtrzymywaniu najprostszej rozmowy, powtarzanie się w wypowiedziach, dziwne nieprzystające do tematu rozmow wypowiedzi, skłonności do schematycznego zachowania się, kłopoty z przstosowaniem się do grupy. Częste są też problemy z odpowiedzią emocjonalną - agresja, złość, hiperaktywność. Dziecko takie wygląda jakby było w swoim własnym świecie, nie potrafi się skoncentrować. W porównaniu z autyzmem, dzieci z AS wykazują pewne zaineresowanie kontaktami z dorosłymi i innymi dziećmi. Atutami takiego dziecka mogą być: wczesne rozpoznawanie liter i cyfr, łatwość zapamiętywania faktów, informacji.
Dziecko w wieku szkolnym - szkoła podstawowa. Dziecko z AS często przystępuje do nauki w szkole niezdiagnozowane (5 lat)*. W niektórych przypadkach być może występowały w przedszkolu pewne problemy z zachowaniem: hyperaktywność, agresja, wybuchowość, niemożność skupienia uwagi. Uczeń może wydawać się w jakiś sposób inny, mieć niedojrzałe kontakty społeczne z rówieśnikami. Jeżeli któryś z tych problemów przybiera poważną formę, zaleca się szkołę specjalną, zazwyczaj jednak większość dzieci z AS uczęszcza do szkół normalnych. Często postęp w nauce we wczesnych klasach jest relatywnie wysoki, chociaż umiejętności związane z pisaniem są wyraźnie słabsze. Nauczyciel bedzie z pewnością zaskoczony obsesyjnym zaineresowaniem dziecka pojedynczymi tematami, ktore mogą przeszkadzać w prowadzeniu lekcji. Większość dzieci z AS jest zaiteresowana w jakimś stopniu kontaktami z rówieśnikami, ale mają one znaczne trudności z rozwinięciem umiejętności potrzebnych do nawiązywania i podtrzymania przyjaźni. Dzieci z AS mogą wykazywać szczególne zainteresowanie jedną lub kilkoma osobami z otoczenia, ale związki takie będą bardzo powierzchowne. Przebieg szkoły podstawowej może różnić się pomiedzy dziećmi, inna też może być skala problemów - od takich, które łatwo opanować do bardzo poważnych. Zależy to od wielu czynników, takich jak: inteligencja dziecka, odpowiednia opieka w szkole i w domu, temperament. Duże znaczenie ma też ewentualne występowanie u dziecka hyperaktywności, problemów ze skupieniem uwagi, niepokój.
Szkoła średnia. W miarę jak dziecko przechodzi do starszych klas i szkoły średniej (8-12 klasa) największe kłopoty dotyczą kontaktów społecznych i przystosowania się do grupy rówieśniczej. Większość dzieci z AS jest uczonych w normalnych szkołach publicznych i w związku z tym ich specyficzne zaburzenia rozwojowe mogą przejść niezauważone. Dzieci te często są nierozumiane zarówno przez innych uczniów, jak i nauczycieli. Na poziomie szkoły średniej nauczyciele często mają mniej możliwości, aby dobrze poznać dziecko i w związku z tym problemy z zachowaniem lub nietypowe sposoby uczenia się mogą być nieprawidłowo odbierane jako kłopoty emocjonalne lub brak motywacji. W niektórych sytuacjach, które wymagają spontanicznych reakcji, takich, jak zachowanie w stołówce, sali gimnastycznej, na podwórku szkolnym, uczeń z AS może popaść w konflikt, a nawet starcia, z nauczycielami lub innymi uczniami, którzy nie są świadomi jego specyficznych zachowań. Może to czasami prowadzić do gwałtowniejszych sprzeczek jako, że dziecko z AS nie potrafi zrozumieć drobnych elementów wskazujących na narastanie konfliktu. W szkole średniej, gdzie nacisk na dostosowanie się do grupy jest bardzo duży i tolerancja dla inności prawie nie istnieje, dzieci z AS mogą być niezrozumiane, odepchnięte, szykanowane, przesladowane. Dzieci chcą przyjaźni, chcą przynależeć do grupy, ale nie potrafią tego osiągnąć. To może wzmocnić poczucie wykluczenia i prowadzić do narastania problemów z zachowaniem, przybierających formę wybuchów i kompletnego braku współpracy. Stosunkowo częsta jest w tej sytuacji także depresja o różnym stopniu nasilenia. Jeżeli nie ma problemów z uczeniem się (zwłaszcza w tematach bliskich zainteresowaniom) postęp akademicki jest nadal znaczny, chociaż występuje skłonność do nieprawidłowej interpretacji informacji o charkterze abstrakcyjnym i idiomatycznym. Częste kłopoty w uczeniu się dotyczą problemów organizacyjnych i niemożnosci skupienia uwagi. Na szczęście, na pewnym etapie znów pojawia się większa tolerancja rówieśników. Jeżeli dziecko z AS dobrze się uczy, może mu to przynieść pewien respekt wśród kolegów. Cześć dzieci z AS może być określanych jako “kujoni”. Mogą oni nawiązywać kontakty koleżeńskie z nastolatkami o takich samych zainteresowaniach np. komputery, matematyka.
Dorośli. AS dopiero niedawno został oddzielony od innych schorzeń, takich jak Autyzm lub PDD i w związku z tym brak danych. Mimo to przypuszcza się, że osoby z AS mają większe szanse wyrosnąć na samowystarczające i normalnie funkcjonujące jeżeli chodzi o pracę zawodową, małżeństwo, rodzinę itp niż w przypadku pozostałych zaburzeń. Jedne z najbardziej interesujących i użytecznych informacji pochodzą z obserwacji rodziców i innych krewnych osoby z AS, którzy sami też wydają się mieć AS. Wynika z nich jasno, że obciażenie AS nie wyklucza potencjalnie normalnego dorosłego życia. Często tacy dorośli będą dążyli do profesji, która ma coś wspólnego z tainteresowaniami co może przynieść nie male korzyści. Część studentów z AS jest wstanie ukończyć wyższą szkołę, uzyskać stopień naukowy, jakkolwiek w większości przypadków będą oni demostrować pewne odstępstwa od ogólnie przyjętych norm społecznych. Ich sztywne zachowania i specyficzna opinia o świecie mogą być kłopotliwe zarówno w życiu rodzinnym i socjalnym jak i poza rodziną. Występuje także ryzyko kłopotów ze zmianami nastrojów, depresją, niepokojem. Wiele z emocjonalnych i socjalnych wymagań w małżenstwie może być wyzwaniem. Uważa się, że ok 30-50% dorosłych z AS nigdy nie było diagnozowanych. Osoby takie określane są często jako: inni, ekscentrycy, dziwacy, bądź też otrzymali oni inne rozpoznanie psychiatryczne. Uderzające jest , jak wielu z nich było w stanie dostosować swoje umiejętności, często z pomocą bliskich , aby osiągnąć wysoką funkcjonalność zarówno w życiu osobistym jak i w pracy.
fragment artykułu - Stephen Bauer Asperger Syndrome : Through the lifespam
przetłumaczyła - Rozalia Romańska-Świątek
materiały pochodzące z serwisu Aspen NJ
2
11
Serdecznie zapraszamy na drugą już edycję Konferencji z cyklu:
“Zespół Aspergera: diagnoza prezentacja zaburzenia, modyfikacja zachowań w szkole i w domu”
Warszawa, 7 listopad 2008 r.
Plan konferencji
- 10.00 - 10.10 Otwarcie wykładu
- 10:10 – 10:30 Nowości farmakologiczne w leczeniu i terapii Zespołu Aspergera, ADHD – wystąpienie lekarza
- 10.30 – 11:00 Proces diagnozy, kryteria diagnostyczne, zaburzenia współwystępujące, przyczyny
- 11:00 - 11.30 Prezentacja i omówienie narzędzi badawczych
- 11.30 – 11:50 Zespół Aspergera – ADHD: podobieństwa i różnice, błędy diagnostyczne
- 11:50 - 12.00 Przerwa kawowa
- 12.00 – 12.30 Analiza zachowań
- 12.30 - 13.00 Metoda stopniowej interwencji
- 13.00 - 14.00 Przerwa obiadowa
- 14:00 – 14:30 Terapeuta cień – rola, zadania
- 14:30 - 15:30 Modelowanie zachowania – metody, Praca z planami aktywności jako metoda organizacji pracy dziecka niepełnosprawnego
- 15:30 – 15:40 Przerwa kawowa
- 15:40 - 16.10 Metody pracy szkoły, nauczyciela
- 16.10 - 16.45 Metody pracy rodzica
- 16:45 – 17:00 Dyskusja końcowa
Podczas wykładu zaprezentowane zostaną również:
- Narzędzia badawcze i diagnostyczne
- Ćwiczenia praktyczne
- Materiały audio/video
- Zapewniony pakiet materiałów do natychmiastowego zastosowania
Więcej informacji na stronie patrona medialnego: www.szkolnictwo.info lub organizatora: www.sukces-konferencje.pl
